سفارش تبلیغ
صبا

غزل

                                فانوس دیگر

آن روز که از یادم روی دیـــگر نکن یادی زمن

                      قلبم گرفت دراین قفس نیست حـرف آزادی ز من

فانوس شبها یت مـنم خـــــاموش شوم ره گم کنی

                        وقتی غرورتو شکست هـیچکس ندیدشادی ز من

در کوچه ی تــنـــگ دلــــم نیلوفرت خشکیده شد

                        بردی چــــرا شـــیرین دل لـــبخند فرهادی ز من

در راه سخت زنـــدگی مـــانــنـــد کوه ایستاده ام

                        از آرزوها یم بـــــــماند آهـــــی و فریادی ز من

نابود گشتم من ولی شــــادباشی خوشحال میشوم

                        تو فکرخود بـــــاش ای عزیزنه فکربنیادی زمن

با آن شـــــکــست های تو من ساختم ره پیروزیم

                        آنچه تو نـــــابود کــرده ای بنگر چه آبادی ز من

قــــــــاسم اگرجای تو بود اومی شکستت اینچنین

                       آیــــــــا تو حاظر میشدی در دل کنی یادی ز من


مدیرت : قاسم رنجبر

                                              نیلوفر

در بهار زندگی آن تک گل گلرار تویی

                                     آن چراغ روشنم در لحظه ی دیدار تویی

اندرون سینه ی من آتش عشق تو بود

                                 دردلم فانوس روشن ، سرور و سالار تویی 

مهربان و خوش مرامی نازنین خنده رو

                                      تا ابد در این دل من دلبر و دلدار تویی

بهر تو آن آسمان در شب ستاره پر کند

                                        یا که آن نیلوفر پیچیده بر دیوار تویی

روزگاران بر توو آن زندگی سخت بود

                                  قاسم اندر خواب آن که هست بیدار تویی

 


مدیرت : قاسم رنجبر

                                   خط ناخدایی

همه شب ناله کـــردم ز فـــــراق بــی وفایی

                                  که به آب دیده شویم نـــــامه هایی از جدایی

دل من سنگ صبورم قدمی من از تو دورم

                                    قدمی سبک تو بردار چـو عقابی در هوایی

به کدام تار زلـــفت زدی خــنجری به الفت

                                   نزنم حرفی ز خنجر که دلم شـــکسته جایی

به کمان ابروانت تو کشیدی چهره ی خشم

                                 چو به هم رسانی م‍‍‍‍‍ژگان غزلی به دل سرایی

بنشاندی نقش وپرچین توبه تخت آن سلیمان

                                  لب لعلت به کنارو ز صـــــدف ناله و آهیی

در تمام خاطراتت حرفی از خاطر ما نیست  

                                  نامه ی قــــــاسم بنویس تو به خـط نا خدایی


مدیرت : قاسم رنجبر

                                   خندید و رفت
آنکه من عمری به پایش سوختم خندید و رفت

                                او به جای من ز غم احوال دل پرسید و رفت

من زدم آتش به جانم او مرا خاموش نکرد

                                وقت سوختن از من و از آتشم ترسید و رفت

یک زمانی در قفس بال و پرش بشکسته بود

                                   تا که آزادش بکردم بال و پر دزدید و رفت

رفت و با صیاد خندید آن زمان قلبم گرفت

                                وقتی صیاد آن سرم ازتن جداکرد دید ورفت

بر لب قاسم چولبخندی به تلخی می نوشت                                                    

                                    از چه آزادش بکردم علتش نشنید و رفت

 

 


مدیرت : قاسم رنجبر

                                                 آتش

آتشی بر دامــنم انــــداخت که جـــان و دل بسوخت

                         آه از آن عــــــشق گرانم که چه ارزان می فروخت

زیر بارانهای اشـکم , آتش عشقش دگرخاموش شد

                         با نـــســیـم آهــــی از دل چــشم به آن آتش بدوخت

او کشـید مــــهــر و مـــحــبـــت را به آتش یکسره

                         آخرین حـــرف جـــــدایی با هزار افسوس نسوخت

بعد مـــن هــــرگـــز نــخــنــد بر آتش افروخته ات

                          چون کـــسی آتــش زدی خاکستری را می نموخت

کوچ رفتن شد چو نزدیک قــــــاسم هست و انتظار

                          تا بگیرد در قـــــیامت حق طـــفــلانش که سوخت

                   

 


مدیرت : قاسم رنجبر

                                      درد دل

دلا دردم به که گویم نمی بینم کسی همدم

                                 کنم ناله به هر جایی ،کشم آهی به این دردم

شنید آن بلبل و دیگر کسی آواز او نشنید

                                به باغبان گفتم و دیدم که با نی زد سرود غم

به کوه گفتم چنان نالید که ایستاده هنوز مبهوت

                                 بگفتم اندکی با شمع بدیدم که بسوخت کم کم

چو دردم آسمان بشنید به شب تا صبح غرش کرد

                                چو ابر آسمان بشنید چو بارانش گرفت نم نم

بیامد موجی بر ساحل بدید طوفان غم بردل

                             به سخره سر بکوبانید که فرقش شد جدا از هم

پشیمان گشتم از حرفم دگر شرحش نخواهم داد

                               چو قاسم لب فرو بندد به کنج بی کسی هر دم


مدیرت : قاسم رنجبر

                                       افسوس

رنگ زرد صورتم از دست یار بی فا ست           

                              در میان گلشن و گل رنگ زرد رنگ جفاست

آن طلایی رنگ   چهره     یادگاری از تو ماند

                         ارمغان عشق تو  زردی   چو   از     تیر بلاست

فصلی از   ایام عمرم پای عشق نابود  شد

                        در جواب   عشق  پاکم آن  دورنگی    از شماست

می کشم ترسیم    رخ   آن    خاطرات تلخ عشق

                         می خورم افسوس چرا بر چهره رنگی بد نماست

     شادی تو ,رفتن من  در سیه چال و است و بس

                            تا تو هستی  در دلم حقا  سیه چال جای ماست

      قاسم  از این  زندگی تنها  بلا دید و کشید

                                آخرش گویم که این هم مصلحتی از خداست  


مدیرت : قاسم رنجبر

                                           بی نام

برای دیدن رویت شدم آواره ای گمنام                

                                  کجا  باید تو را جویم   پریشان حالم وبی نام

تو رفتی و نگاهت نیز گرفتی از دلم راحت  

                            که  ای  صیاد رحمی کن به این   افتاد ه ی دردام                   

مرا زخمی است اندر دل  که دارویی نمیسازد      

                          فقط زخمی ز دل دارم که بد زخمی است اندر عام

مرا دیگر نمی بینی مگر اینکه تو برگردی         

                           دگر چشم انتظار ت نیست زند سیلی به نافرجام

ببین قاسم چگونه دل?   ،کند نام تورا  بد نام         

                                  که  رفتم  ازکنار تو منم آن غنچه ی ناکام  

 


مدیرت : قاسم رنجبر

                                         خون جگر

چشم من در انتظار ت حلقه بر در مانده بود  

                                 گر نشیند اشک بر رخ پس دلی درمانده بود

بین من با این دلم  یک  فا صله  دیوار شد

                                  آخر هر دل شکستن  نامه ی  شرمنده  بود  

سالیانی  بس  دراز  من  خورده ام خون جگر

                                 خون  دل  خوردن  فقط  از  سادگی بنده بود  

آرزو ها یم  همه  در زیر غفلت خاک شد

                                  آنچه بیگانه زلب شد نقشی از آن خنده بود

آفرین و مرحبا  باید  به  تو  گفت  نازنین

                                  در  مقام  زندگی   قاسم  فقط   بازنده  بود

 


مدیرت : قاسم رنجبر

                                                              زخم کینه

   گرفته این دل و حــــرف از وفا نیست

                                                       چو زخــــم کینه کــــمتر از جفا نیست

تنم  زخــــم زبــــان های  تو برداشت

                                                      دگر امــــــید بـــه درمان و شفا نیست

اگر مــــن پـــای عــشق تـــو شکستم

                                                        بدان نــــفرین من از تو جـــدا نیست

چو شبــــها بــی صــــدا گریه نمودم

                                                        کسی با گـــــریـــه هایم آشنـــا نیست

چرا از پــشــت خنجر میزنی دوست

                                                        که موج،تــــرسی برای نا خدا نیست

دل من بــــا خـــدا بــــود و چنین شد

                                                         بدان در دل دگـــر عـشق شما نیست

اگر فانوس به دست گردی پی عشق

                                                       که غیرازحــرف توحرفی زما نیست

چو قـــــــاسم طی نمود  راه شکستن

                                                        بدان خــــان آرزویش آن  گدا نیست


مدیرت : قاسم رنجبر
<      1   2   3   4   5   >>   >