سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

غزل

                                رخساره

رخ از رخساره ات دیگر نکن دامی برای من

                             که بی رخساره من مـستم کجا جامی برای من

به دام زلف تو هرگــز نمی افتد دگـــر این دل

                              تو بودی آرزوی من نــه بد نـــــامی برای من

دگر جور و جــفای تــــو شده تکرار برای دل

                             نمی گویم دگر از تو چـــو نـــاکـامی برای من

دگر یادت نخواهم کرد فـــراموش میکنم نامت

                              نبودی بر دل تنگم چو فـــــرجـــامی برای من

 دگر قاسم نخواهد گفت که تودرقلب من هستی

                               برای لحظه ی آخــــر تـــو بی نامی برای من

 


مدیرت : قاسم رنجبر

                                        جادو

من اسیر چشم جـــــادویت تو از جادو جدایم کن

                             طلسمی بر لبت دیــــدم که می گفتی صدایم کن

ز چشم و لب گــــــذشتم من رسیدم بر طلسم دل

                             چنان سخت جـــــادویت چو مرتاضی دعایم کن

طلسم دل فقط کــــــینه که بـــستن روی آن قفلی

                             که آن جادوی جادوگر تو بشکن پــس رهایم کن

غم و ماتم به هم پیوند به اشک چــــــشم و آه دل

                             طلسمی آورد موجـــــود بـــــــه خنده آشنایم کن

به این قاسم نگاهی کن چو اشک بر گونه غلتانم

                             دوای ایــن دل بیـــــــمار تو درمان و دوایم کن

                              


مدیرت : قاسم رنجبر

 

 

                                 جنگ طوفان  

ساربان در خـــــاطـــــرم ره پــــــــر خطر آلوده بود

            راه نــــــشــان مــن فــــقط زنــگ جرس فرموده بود

زنگ که فریـــــاد میکشد در رفــــتـــنت راه کـــج مکن

            هر کــه راهـــش راســـت بــاشد خاطرش آسوده بود

هر قطار بی ســـاربـــان بر جـــنگ طـــوفان میرود

           میرود کــــمــتـر به چــشمش آنـــکه زان ترسیده بود

هر کـــــسی در راه صـــــحرا حرف ناصح هیچ دید

          او به مــــقـــصــد نـیست راهـــی انـــتها غم دیده بود

می رسد آخر بـه مــــقصد هر کـــه بودش یک هدف

            وانگهی مقصود بی راه بــــــی دلـــــــیل رنجیده بود

عاقبت هر کس که کج راهش شـــــود طــــوفان برد

                       قاسم از کج رفتن راهش به مقصود دگرپرسیده بود

                                         


مدیرت : قاسم رنجبر

                                  فریاد

 

دفتر شعر مـرا پــــــــر کــــــرده ای از خاطرات داد من

      هر چه بیشــتر مینویسم غـــــم بـــگوید ز دل و فریاد من

روزی صـد بار نام تو در دفترم خط میزنم با اشک و آه

       اما فـردایش دوباره دل کــــــشد آن عـکس تو در یاد من

هر که با یــارش نشیند بر ســر آن خوش مسیر روزگار

       داده ای بر مـــن هزاران درد ماتم ای به جان صیاد من

می کشم بر دوش تمام غصه هایت را به تنهایی عزیز

        تا که من شادت ببینم ای تمنای من و تنها دل ناشاد من

خاطراتم ازتواین است دفتری پرکرده ازآن اشک چشم

        دور مانده قـاسم ازهر آرزوها یش ای گل شمشاد من  


مدیرت : قاسم رنجبر

                                     افسوس

آتشی بر دامــنم انــــداخت که جـــان و دل بسوخت

                       آه از آن عــــــشق گرانم که چه ارزان می فروخت

زیر بارانهای اشـکم , آتش عشقش دگرخاموش شد

                       با نـــســیـم آهــــی از دل چــشم به آن آتش بدوخت

او کشـید مــــهــر و مـــحــبـــت را به آتش یکسره

                       آخرین حـــرف جـــــدایی با هزار افسوس نسوخت

بعد مـــن هــــرگـــز نــخــنــد بر آتش افروخته ات

                       چون کـــسی آتــش زدی خاکستری را می نموخت

کوچ رفتن شد چو نزدیک قــــــاسم هست و انتظار

                       تا بگیرد در قـــــیامت حق طـــفــلانش که سوخت

                               

 


مدیرت : قاسم رنجبر

                                           اشک

اگر چشمم شود گریان فــــراق نازنین دارم

                                   به ابر آسمان گویم چه داغی در زمین دارم

مکن هرگز تو گریانم مـــــــرا آزار نمی باید

                                که اشک عاشقان امروز چوآهی درکمین دارم

بپرس از این دل غمگین زچه غم کوله باراوست

                                  مگر از اشک چشم او بجز اندوه حزین دارم

بهار بر عاشق در غم زمستان است پراز سرما

                             که تا وقتی که عشق باشد بهاری این چنین دارم

چو فصل سرد و پر طاقت رود روزی از این کلبه

                            گلــــــستان مــــیکنم اینجا که شوق محجبین دارم

بهارم را زمستان کرد همان یاری که دشمن بود

                             که تنـــها یادگار از او من قــــــــاسم همین دارم

 


مدیرت : قاسم رنجبر

 

 

 

             

                                      کاسه صبر

می زند آهـــــــنـگ شـــــادی ? داد تو با دار من

                             بــــوســه بـــــاران می کند باران غم گلزار من

گردنــم را طــوق از رنــگ ســیـــاهی ماندگار

                              از دلم خون می چـــکـــد از لحظه ی دیدار من

پای من لرزان و با انــــدک زمـــیــــنی فاصله

                                بغض من با آن طناب تنها بود غــــمخوار من

گشته لبریز کاسه ی صبر من ازایــن بی کسی

                               در غیابت می کشم نــقشی به ایـــن دیوار من

با دلم هر دو سیــــه پــوش بوده ایم در زندگی

                               تن سفید پوش می شود آخـر از این کردار من

می نویسم نامه ای من بــهر خـــالق این چنین

                                 این گناه آخر قاسم بود ای خالق و سردار من 

                               

 

 


مدیرت : قاسم رنجبر

 

                                         خانه به دوش

    من اگر خــــانـــــه بـــه دوشـــم نظری نیست مرا

                          آســـــمــــان در نـــظــــر و بال و پری نیست مرا            

    قــــفـــس تــــــــنــگ مــــــرا با دل آیینه چه سود

                          که در این بـــــنــد قـــــفــس هیچ اثری نیست مرا

    گفته بـــــــودم بــنــــمـــا رخ پــــــس آن تیر نگاه

                           که دگر بعد تو هــــــیـــچـــگـاه سفری نیست مرا

    بهر آزادی ایــــــن دل نـــــظــــــری کن به کمان

                           که از آن مهر ووفا هـــیچ خـــــبـــری نیست مرا

    فکر آن موج پر از خاطره هــــــرگـــــز تو مکن

                          که چنان خالی وتنهاغم موج دگـــــری نیست مرا

    شبی در خــــانـــه ی دل آن نـــفس عشق تو مرد

                           فکر زندان ز تـــــــو هم درد ســــری نیست مرا

     من به آن گــــــوشه ی زنــــــدان تو عادت کردم

                         که درآن گــــوشه ی غــــــم هــــمسفری نیست مرا

     من از آن گوشه ی چـــــشمت به زمـــین افتادم

                        قسمت قاسم از آن قصه ای از بی ثمری نیست مرا


مدیرت : قاسم رنجبر

                                          نسترن   

ماه من امشب مـزن سر بر افـــق از دست یار

                               مرحم زخمم نـــشد بی اعــتماد گشت ماندگار

من هـــمانم کـه به چشمم دیده ام مرگ خودم

                                  مارآن خوش خط و خالی بوده با ما در کنار

برق چشـــمان تو ای زیبا ی من اندر بهشت

                                 لاله ی سرخ و بـــه یاس و نسترن زیبا نگار

بر یمین و بر یـــسارت می نویسم من غزل

                                   مال دنیا را که بـرد همراه خود اندر مزار

بر جمال و ایــن نگین بــخت من باید درود

                                  تا ابد این شعر قــاسم بــر تـو بـــاشد یادگار


مدیرت : قاسم رنجبر

                                                 نفرین

در مــــیــــان مـهر ورزی آن جــفایت دیدنیست

                             بعد عشق پـــــاک مــن آن غصه هایت دیدنیست

من ز دست دادم جــــوانـــی در ره عشق صنم

                              آخرش نفرینی از این جـــان فـــدایت دیدنیست

هر چه ظـــلم کـــردی ندیدی آن شکستنهای من

                              چون که بازگردی پشیمان گریه هایت دیدنیست

گفتی خـــوارش می نمایم نزد دوست و دشمنان

                              خواری و خـفت کشیدن ،غصه هایت دیدنیست

من که رفـــتـــم از کــــنارت پس دگر یادم نکن

                              بعد من نــــفــــرت زتـــو از آشنایت دیدنیست

من که عــادت کـــــرده ام بر دوش کشم تنهاییم

                            روز مـــحـــشر صحبت من با خدایت دیدنیست

محرم قــــــــاسم به دردش نیست جــز اشعار او

                             خواندن اشـعــاری از مــــن با صدایت دیدنیست

 


مدیرت : قاسم رنجبر
<      1   2   3   4   5   >>   >